Sinds 8 juli 2009 is dit de nieuwe naam van ons zangkoor-Excelsior.
Deze nieuwe naam is een combinatie voor wat we zijn en doen, namelijk: Amuseren, MUziek maken en Zingen.
Ons repertoire bestaat uit popsongs (zowel up-tempo als mooie ballads) en musicalmedley's.
Ben je tussen de 18 en 55 jaar en hou je van zingen en gezelligheid?
Kom dan vrijblijvend kijken op een repetitieavond in het verenigingsgebouw in Mookhoek. Laat wel eerst weten dat je komt.
Verdere contactgegevens op de contactpagina.
Je bent van harte welkom.
Nu ook bewegend beeld van het concert!!
You raise me up ..........................Queen Medley...............................Proud Mary
Met dank aan "Diaantjie" voor het maken en uploaden van de video's
Voor de foto's van Koninginnedag 2012: klik op de foto
8 februari
Weer een dag om in de annalen van AmuZing bij te schrijven.
Terwijl het buiten steenkoud was, stond er al een grote groep te wachten in de hal voordat de deur naar de concertzaal open ging.
De Thinsulates op de kachel, de wantjes aan een touwtje uit de mouwen stekend van de jassen aan de kapstok, de thermometer gaf -6 aan.
Zo koud, dat de rayonhoofden bijeen waren.
Het was, ondanks de kou, een goede opkomst deze avond. Mogelijk kwam het doordat Franca iedereen gebeld had?
Alle heren waren van de partij, zelfs Bert had zijn standaard weer uit het vet gehaald. Diep onder de indruk waren wij van de nieuwe bril van Sopraan B.
Laatstgenoemde is om die reden ook van alle kanten bekeken. Iets later dan normaal begonnen we met inzingen.
Het iets later beginnen kwam deels doordat de klok boven het luik van Sjaan al weken een minuut of vijf achter loopt.
Uw schrijvert verdenkt Jaap, de man van Sjaan, hiervan.
Maar ik was begonnen over inzingen. Het Friese volkslied werd het niet, het werd de ng-klank. Met rondingen nog wel.
Kunt u het zich voorstellen?? NG-klank met rondingen, dat heb je alleen bij AmuZing. Het zou zo’n beetje moeten klinken als een Amerikaanse sirene.
Gelukkig werd er spoedig begonnen met het eerste nummer: “And so it goes”. Natuurlijk niet bij het begin, maatje 29 was het punt om te starten.
De mannen stonden er als een contrabas onder. Dit nummer komt er al aardig in en het was tijd om de puntjes op de i te zetten.
Dan het volgende nummer: “take me to your heaven”. Nou, die puntjes op de i was niet eens mogelijk, omdat de i er bij wijze van spreken nog niet eens stond.
Het nummer is ver weggezakt en er was zelfs gesteggel wie nu eigenlijk de melodiepartij mocht zingen. Met de CD er bij werd de oplossing toch gevonden.
Als laatste nummer voor de pauze werd de tekst van “Higher and higher” er bij gepakt. De eerste keer doorzingen stokte al bij de eerste regels.
Het hele koor werd opgeschud. Het hele boeltje was uit balans!
Dat moest anders, dus de heren in piramidevorm in het midden en de alten en sopranen, door elkaar en 15 stuks aan iedere kant van de mannenpiramide.
Als sfinxen keken zij dan op tegen de machtige farao’s. Die opstelling bracht het geheel in balans en het klonk direct een stuk beter.
Onder de achterlopende klok opende het luik en onze koffiefee Sjaan schonk de kopjes vol.
Voor je het weet is de koffie op, maar het zijn dan ook kleine kopjes. Geen wonder dat er mensen zijn die voor sinas kiezen.
Maar... niet klagen, in Italië zijn de kopjes nog kleiner. Verder met de repetitie, daar zijn we tenslotte voor gekomen.
Een nieuw nummer: “the Rose”. Eerst maar eens even luisteren hoe de partijen gaan
en hoe de tekst is.
Mij is wel eens verteld dat je hetgeen dat je zingt, moet vertalen voor jezelf.
Hoe Lijdi de regel “Some say love, it is a razor” gaat uitbeelden weet ik niet, maar ik hoorde iets over een scheerapparaat..!?! Maar dat terzijde.
Het is een mooi nummer waar veel gevoel in gelegd kan worden. Een lang voorspel, dat wel. Maar dat hoort bij een goed nummer.
Tussenin een stuk zonder tekst, alleen lange “oe’s”. Een workshop "oe's" vindt je hier.
Sjoerd vertelt hoe de stemverdeling is en volgende week gaan we hier mee verder. De lage stemmen (bassen) hebben de tegenstem, maar wel de mooiste partij.
De hoge sopranen daarentegen hebben een ondergeschikte rol.
Waar we ook volgende week mee verder gaan is "Make you feel my love" Bij dit nummer is een select groepje gevraagd voor de solo.
Dit belooft ook een mooi, maar moeilijk nummer te worden. U bent gewaarschuwd.
De laatste twee nummers: "Blame it on the boogie" en
de Ramses-medley brachten de achterlopende grote wijzer toch naar de 12 en de kleine naar de 10
Met het huiswerk in onze schoolagenda genoteerd gaan we huiswaards of nemen nog een drankje. Berenburg wordt het niet want de tocht der tochten
gaat niet door, zo heeft Sjoerd persoonlijk vernomen.
Tot volgende week allemaal....
