16 december
De laatste repetitie van 2009. Om te beginnen keek Sjoerd terug op het concert van afgelopen zaterdag. AmuZing staat op de kaart!
Weer is bewezen dat we er staan als we er moeten zijn. Hoe spannend het ook is tot aan de generale repetitie aan toe.
Amuzing heeft i.s.m. NLS een geweldig winterconcert gegeven en Sjoerd kon niets anders dan het koor complimenteren met deze uitvoering.
Ook NLS heeft een prima prestatie geleverd en mede door dit orkest was het een optreden met een gouden randje.
Maar nu weer repeteren. Buiten vriest het, binnen is het behaaglijk warm. Sjoerd kondigt aan dat deze avond wat oude nummers
opgehaald gaan worden en start gemaakt wordt met een nagelnieuw nummer. Maar eerst: inzingen!
De kat was van huis, binnenbanden werden geplakt, streep/stroop/straap gecombineerd met ravioli en ga zo maar door.
Dan het eerste echte nummer: "I'll never fall in love again", da's wat anders dan "Jingle Bells".
De grote lijnen zaten er nog wel in, maar met wat hints en tricks ging het toch wel beter klinken.
Dan eindelijk het nieuwe nummer: "Hallelujah" een nummer van Leonard Cohen. Als je deze schrijver nu een plezier wil doen,
dan schotel je hem Leonard Cohen voor. Helemaal goed!
De heren mogen dan ook aftrappen, met zoals de coach al meldde: een moeilijk deel. Vooral het ritme verdient aandacht.
De lat ligt hoog, dat merkten ook de sopranen. Niet alleen de melodie, maar ook het begrijpen van de tekst: wat is de betekenis
van "Baffled King"? Zoek het zelf maar op: hier klikken en deel het geheim met Ineke (zij kreeg het al ingefluisterd).
Dan was het de beurt aan de altpartij, ook niet gemakkelijk. Franca wist niet exact wanneer nou "Loe" en "Jah" gezongen moest worden.
Alten ook niet blij, al werd er zat gelachen daar achterin. Dan tijd voor koffie, voor Henrie, onze voorzitter, de kans om
namens ons allen zijn waardering uit te spreken voor de inzet van Sjoerd tijdens ons winterconcert.
AmuZing groeit nog altijd onder leiding van onze Sjoerd. Sjoerd namens ons allen: BEDANKT!
Ook na de pauze was het Hallelujah wat de klok sloeg. Wonderbaarlijk hoe snel we door het boekje heenracen.
Tot pagina 7 zit het er bijna in. Dan weer iets anders dan "Stille Nacht", het werd "Tribute to Queen",
gevolgd door "Do You Hear The People Sing". Dat was wel een stuk weggezakt, maar het is nog geen oktober 2010,
dus we mogen blijven repeteren..
Als afsluiting, met de kerstgedachte in het hoofd, klinkt nog één keer: "It's beginning to look like Christmas" door de zaal.
En zo werd de laatste avond van 2009 afgesloten. Iedereen fijne kerstdagen, goede jaarwisseling en tot 6 januari.
4 november
Een beetje tegenvallend was de aanblik bij binnenkomst. Allemaal oude stoelen. Met gevaar voor eigen leven gingen we zitten.
Sjoerd was beter af. Zijn oerdegelijke opstapje was vakkundig gestoffeerd. Dat kunnen ze wel bij Reedijk! Alie bedankt!
Snel werd het inzingen afgewerkt en het eerste nummer gerepeteerd. "Something Inside So Strong" liep wel lekker,
helaas had onze coach zo veel haast dat hij het nummer 3 maten te vroeg afsloeg. Hij nam wel alle schuld op zich.
Extra geconcentreerd gingen we verder met "1492 Conquest of Paradise". Weten we ook waar 1492 voor staat?
1492 is het jaartal wanneer Amerika ontdekt is. Door wie ook weer? Juist: Christoffel Columbus!
Dit nummer echter komt uit een film welke in 1992 gemaakt is omtrent dit feit. Ik ga niet het hele verhaal hier opschrijven,
dat zal te lang worden. Mijn verhaal zal ook verbleken bij het verhaal wat Sjoerd vertelde voordat "Stille Nacht" gerepeteerd werd.
Door wie de tekst, als gedicht, gemaakt is en op welke manier de wijs hierbij gekomen is. Minutenlang wist hij de meningte stil te houden.
Wil je het verhaal nalezen: klik hier.
Snel was het weer pauze, de stoelen hadden het gehouden gelukkig. Henrie kon meedelen dat Larissa ons koor komt versterken.
Uit de stemtest is gebleken dat ze tussen de 2e sopraangroep mag plaatsnemen. Welkom Larissa.
Nog even zingen voor Albert en rap aan de koffie.
De pauze was weer zo voorbij en Sjoerd moest weer z'n best doen om de menigte in het gareel te krijgen. Gezelligheid kent geen tijd!
De rest van het kerstrepertoire werd doorgenomen met de nadruk op "African Noël"
De alten, ja helaas weer die alten, snapten er niets van. En het is zo simpel.
Je hebt 2 variaties, de ene keer doe je de ene en de andere keer doe je de andere! Makkie toch?
Bert ondersteunde op een gegeven moment ook de altpartij, maar dit mocht ook niet baten. Fijn die enthousiaste leden!
Het was weer een avond waar snelheid en plezier de boventoon voerden.
Volgende week zal het allemaal anders zijn. Zestig toeteraars zullen ons ondersteunen.
Dat gaat een spektakel worden in het verenigingsgebouw. Volgende week neemt uw schrijver een snipperdag dus geen verslag.
En nu.... de groeten allemaal
28 oktober
Vandaag herdenken we dat het 517 jaar geleden is dat Christoffel Columbus aankomt op het eiland Cuba.
Die Christoffel had tijd zat, Sjoerd niet! Toen de menigte eindelijk tot bedaren gebracht was, racete hij door het inzingrepertoire heen.
SSSST, KSSSST, Oe-tjes aanhouden, van Con Amore tot spaghetti… alles had hij er in verwerkt.
Nog ging het niet snel genoeg en zodoende werden er op een gegeven ogenblik zelfs twee nummers door elkaar gezongen. Kijk, zo win je tijd!
Net zo gemakkelijk als Columbus het eiland opliep, zo rolden wij het eerste nummer in: “Hearts around the world”.
“Doen we zonder boek” blufte mijn buurman Rob. Het viel niks tegen!
De eerste keer met het gehele koor, de tweede keer alleen de dames, de derde keer alleen de heren (dank dames voor het applaus)
en de vierde keer in een kring met z’n allen. En dit alles voor de C1000.
Het zelfde kringetje werd benut om Tiebe Paiom te repeteren. “Klasse” was het enige wat onze coach nog kon uitbrengen.
Iets minder gesmeerd liep “Let it snow”. De alt-groep klonk wat vertwijfeld, wat nog erger werd toen de stoel van Anita het begaf.
Schrik en onrust voerde de boventoon. Het is goed afgelopen, behalve voor de stoel.
Waarschijnlijk zal de ARBO-coördinator van het verenigingsgebouw alle stoelen nu afkeuren,
zodat wellicht volgende week de blauwe stoelen uit het berghok opgesteld staan. Voorlopig houden we de gebruikelijke stoelen aan de grond.
Het volgende succesnummer was “O holy night”. De heren mochten het zingen voor de dames.
Het klonk hier in Mookhoek al fantastisch, dus hoe zal het in de kerk straks wel niet klinken???
De bladmuziek moest soms van ver komen, maar als het er eenmaal is, dan heb je ook wat!
Voordat de pauze begon werden Barbara en Greet nog toegezongen, allebei jarig geweest.
Net als Irma, maar daar was vorige week al voor gezongen enne.. we blijven niet bezig hè.
Het had er overigens wij bij gekund hoor want de sneltreinvaart waarmee het “Lang zal ze leven” gezongen werd is niet te beschrijven.
Het is echter niet minder gemeend.
Na de pauze, die volgens mij maar 7 minuten duurde weer als een raket verder met de rest van het kerstrepertoire.
Met de koffie nog in de hand en de koekkruimels tussen je boek ging het verder met “a Swinkling Christmas” gevolgd door “Silent night”.
Rustige nummers maar ook meer opzwepende zoals: “Joy to the world”
Dit nummer had bij een enkeling een passie-aanval tot gevolg als zou ze drie zakken M&M’s gegeten hebben.
Hoopte verwachtte je dat Anthem van Puccine het laatste nummer was dan had je het mis, Sjoerd wilde ook "the Christmas way nog horen".
Uitgeblust keken we naar de klok… ruim 2200 uur. Hard gewerkt allemaal.
De repetitie met NLS is een week opgeschoven, dus volgende week weer gewoon door in dit tempo.
Dan komt alles goed!!!!!!!!! CU next week….
14 oktober
Een nieuwe aanwinst stond er tussen piano en muziekstandaard.
John had woord gehouden en een prachtig opstapje stond klaar voor onze coach. De bekleding volgt nog, maar de basis is er.
Het inzingen gebeurde nog achter de piano vandaan en als je verwacht dat Sjoerd het eerste nummer “Anthem” van Puccini ook achter de piano begeleidt,
dan heb je het mis want de begeleiding bestond dit keer uit een bandopname die Sjoerd persoonlijk is wezen maken.
Hangend aan een regenpijp, met een microfoon aan een hengel heeft hij deze unieke opname weten te maken.
Het tempo ligt hoog want al snel gingen we verder met nummer 2 en 3. “Joy to the world” en “Stille nacht” wilde Sjoerd er deze avond in hebben zitten.
Dus: concentratie. Reeds om kwart over acht was ook het 4e couplet gedaan.
De alten lopen achter hoorde ik Sjoerd nog zeggen. Was het voor hen dan pas tien over acht?
Ik weet het niet, als het tempo hoog ligt, dan mis je wel eens iets. “Stille nacht” is normaal niet zo’n probleem, maar nu is het in het Engels.
Wordt wel mooi, zeker als de lange noten er mooi uitkomen.
Wederom konden we genieten van het balletstandje van de 2e sopranen tijdens “sleep in heavenly peace”.
De alten brachten dit op een manier, dat er geheel niet geslapen kon worden.
Maar goed, of die alten nu achter liepen of niet, ik had het kwart voor negen en dat betekent: koffie.
Eerst zingen voor Corrie, van harte gefeliciteerd. Na de koffie lag er weer nieuwe bladmuziek.
Kost weer alles vanavond, maar het kan, tenslotte zitten wij bij de Rabobank en niet bij DSB.
“The Christmas Way” zat er nog wel in van vorig jaar. Voor de liefhebbers staat hier de uitvoering van vorig jaar.
Even downloaden en achteroverzitten om in de sfeer te komen. Als het dit jaar weer zo mooi wordt, dan hebben we geen klagen.
Verder met “Jingle Bells” als extra een mannelijke lachsalvo er tussendoor,
helaas leek het nergens naar, klonk niet als een kerstman maar als een 2e hands St. Nicolaas.
Nogmaals: het tempo lag hoog en voor je het wist was ook “Winter Wonderland” al weer voorbij
en tijdens het uitroepen van “het komt allemaal goed” speelde Sjoerd al weer de eerste noten van “Have yourself a merry little x-mas”.
Helaas vergaten de alten om in te vallen
dus het hele voorspel moest over.
Toen de pruttelende alt-motor eindelijk liep, was het zo belabberd, dat de naalden spontaan prematuur van de boom vielen.
Dan is het eindelijk zo ver, Sjoerd bestijgt de opstap en kijkt tevreden over zijn koor.
Niet voor lange duur want in een mum zat hij weer op zijn pianokruk, waar hij na een paar seconden spontaan afviel toen hij de mannen iets wilde aanleren.
Dit koor is gewoon 1 grote endorfine fabriek. Ontspannend, muzikaal en nog leuk ook, gewoon AmuZing.
Na “African Noel” moest Sjoerd toch toegeven dat zijn batterijtje toch ook een beetje leeg begon te raken.
Er zat nog net genoeg rest-energie in om nog twee kerstnummers te herhalen.
Na tienen liet een ieder zich de consumptie goed smaken. Het was wel verdiend ook! Fijne week allemaal…
7 oktober
Heee, da’s raar.. Vier rijen stoelen stonden klaar om het leger AmuZingers een zitplaats te bieden. Foutje??
Het moeten toch maar drie rijen zijn??
Nee beste mensen, het betreft een weldoordachte wijziging in de opstelling. Henrie legt uit wat de reden is.
Hierna volgt nog een korte terugblik op afgelopen zaterdag, een bijzonder geslaagde dag, in alle opzichten!
Daarna ging het woord naar Sjoerd.
Onze coach had er niet veel aan toe te voegen en werkte het onderdeel stemmen opwarmen af met bekende inzingriedels.
Het echte werk begon met “Anthem” van Puccini.
Alten beginnen, sopranen volgen en wij mannen maar wachten…
Wel konden wij genieten van prachtig ballet tijdens het uitbrengen van een hoge noot door de 2e sopranen.
Het uitbrengen van genoemde noot gaat een stuk makkelijker als de dames even door de knietjes gaan.
Makkelijk, stel dat een uitvoering een keer niets wordt door stemproblemen, kunnen we altijd nog een balletklasje naar voren schuiven.
Dan wat nieuws. Een Kenyan Folksong.
Sylvia deelt de boekjes uit bij de sopranen, maar oogst hierbij zoveel commentaar dat je denkt dat het om het tellen
van de verkiezingsuitslag gaat in het Zuid-Afrikaanse land. Het instuderen van de song op zich lijkt voorspoedig te gaan.
Dan tijd voor koffie. Sjaan heeft weer een volle pot gezet en het lekkers kwam van Jany en Corrie.
Na de pauze hup-hup verder met “something inside so strong.” Een verzoek aan iedereen om de muziek nog een keer na te kijken.
Ook in dit nummer kwamen weer Keniaanse invloeden voor, dus daar konden we lekker op voort borduren.
Het tweede deel van de avond werd verder opgevuld met het repeteren van “Let is snow”, “Conquest of Paradise” en als afsluiting “You raise me up”.
Vooral dat laatste nummer knalde er uit. Het optreden van afgelopen zaterdag heeft zeker goed gedaan aan de uitvoering van deze song.
Sjoerd besloot de avond met het verzoek om een opstapje te maken want vier rijen was lastig om overheen te kijken.
Dus wie heeft er nog een timmerdoos en een paar planken? Hoorde ik John iets zeggen??
Ineke zorgt voor hoogpolig tapijt en Anita zal voor de (rode) gordijnen zorgen. We gaan het beleven.
Zorg dat je er bent volgende week. Probeer op tijd te zijn, dan mis je niets!
See you…..
3 oktober
Klik op het logo voor de foto's
23 september
Ding Dong, Ding Dong, Ding Dong…
Half Mookhoek liep naar de voordeur maar daar zwelde het geluid alleen nog maar aan. Het waren de inzingklanken vanuit het Verenigingsgebouw.
Eenvoudige oefeningen, die toch nog misgaan.
Tijdens het virtuoze pianospel van onze coach leek het de aloude “kat van huis” oefening te zijn. Het bleek echter gewoon de “ding dong”. Alles moet wennen.
Vervolgens iets nieuws uit de toverdoos van Sjoerd. Een nieuwe inzingoefening, gewoon “daa daa daa”, zonder tekst maar de kenner herkent er toch wel iets in, zelf dacht ik aan dit: 
Over tot de orde van de dag en Tiebe Paiom werd tot in de puntjes geoefend. Uit het hoofd want AmuZing houdt niet van mappen.
Na dit nummer van A. Capella restte Sjoerd de taak om zelf de geluidsinstallatie maar neer te zetten zodat we konden vervolgen met: “You raise me up”.
Ruim twintig maten lang kon iedereen zich concentreren om op het juiste moment te starten, toch nog ging het mis.
Het was een kleinigheid, de rest ging naar wens.
Zo ook “Mama Mia”, de voorzittert drukte zich in verband met zijn afwezigheid tijdens de komende optredens.
Nou, deze “Mama Mia” gaat wel goed komen als de tekst nog even wordt nagekeken.
Het optredensrepertoire werd in snel tempo doorlopen en na “Sitting on the dock of the bay” en “September” stevenden we in snel tempo op de koffie af.
Marga denkt nog even na over haar verzoeknummer, we zingen wat voor Jany. ’t Is niet te zien maar weer een jaartje ouder… Gefeliciteerd!
Henrie, onze toeschouwer van vanavond doet de helft van de mededelingen en de andere helft komt volgende week waarschijnlijk.
Het is hem vergeven, de voorzittert heeft meer aan z’n hoofd. Na de pauze verder met de keuze van Marga.
Het is na rijp beraad “The Lion King” geworden. Het knalde er uit, al ontbrak de halve Circle (of live). Dit nummer zit er goed in.
Edith fleurde helemaal op toen eindelijk een start gemaakt werd met de kerstmedley.
Iedereen kent het nummer. Toch was het verrassend voor allemaal.
“I’m dreaming of a white Christmas” maar dan 4 stemmig. Errug laag voor de mannen, even wennen hoor maar dat geldt voor allemaal denk ik.
Na “Anthem” en “Something inside so strong” mocht Jany haar verzoek indienen.
Ze had er over nagedacht waarschijnlijk en het werd: “Hemel en Aarde”. Door het grootste deel zonder map gezongen en lang niet slecht.
Dit was het weer voor de woensdagavond. We gaan een muzikaal weekend tegemoet.
Dordrecht zal overspoeld worden door zangkoren en onze coach zal één ervan dirigeren. Toeschouwers zijn welkom.
Marga zal niet van de partij zijn, maar die spreken we ’s avonds nog wel. Fijne dag Marga!
Adieu, tot snel…..
16 september
Een stemverheffing van Sjoerd was dit keer niet noodzakelijk want Henrie verzocht dit keer om stilte zodat we konden beginnen.
Het begon allemaal rustig met staccato oefeningen gevolgd door legato en dat natuurlijk kris kras door elkaar.
Hi Hi Hi Hi mmm mmm mmm afijn, je kunt het zelf wel verzinnen. Maar wie dook daar plosteling op?
Terug van weggeweest: onze gouwe ouwe Hermanos die weer met amor begon te strooien.
Wellicht is hij vast vooruitgestuurd door de goedheiligman om e.e.a. te verkennen. Ik heb het idee dat hij de komende tijd nog wel eens langkomt.
Op de oude Excelsior site is vast de tekst nog wel te vinden voor de liefhebbers.
Dan een oefening die zeker blijvend is: ons clublied wordt meestemmig ingestudeerd.
Met een giga-voorspel, de pianist wil tenslotte ook de aandacht die hij verdient. We gaan dit nog 30 keer oefenen in de bus.
Na al deze oefeningen gaan de handjes gevouwen voor het eerste nummer: Anthem van Puccini.
Moet vol overgave gezongen worden en het wordt ook weer in een kring geprobeerd. Het maken van een kring is echter al een probleem, maar dat is bijzaak.
Terloops nog een therorieles. Rall schijnt er te staan aan het einde van de regel. Sjoerd legt uit wat het betekent.
Hij zal het nog een keer moeten doen want deze schrijver is het vergeten.
Hermanos is nog niet vertrokken of de volgende meldt zich aan: die man met die jas!
Zo is hij eenmaal genoemd door Marga en zal tot in lengte van dagen zo blijven heten. Het is Josef, “any dream will do”.
Goed dat de alten beginnen met de solo, dan kunnen de mannen op het gemak hun bladmuziek opzoeken. Just in time heren!
Zoals bekend: zingen zoals het er staat, behalve de regel in maat 37 en de echo. Waarom die dingen niet?? Omdat Sjoerd dat leuk vindt.
Nou, dat gunnen we hem wel! Problemen gaf het bij de start en finish. Het nieuwe eind was zoek en moet een nieuw begin mee gemaakt worden.
Na enig oefenen staat het weer. Nu nog wat gevoel er in want Josef moet uit de put! Die man zit er diep in en komt er zo nooit uit. Help hem in z’n jas!!
Henrie begon het deel voor de pauze, hij besluit het ook. Met de mededelingen.
Als eerste meldt hij dat José de stemtest doorstaan heeft en tussen de alten heeft plaatsgenomen. Dan twee maal zingen, gefeliciteerd Sylvia en Jany.
Na de pauze vraagt Sjoerd direct om pen en papier te pakken. De latijnse woorden vliegen je om de oren.
Het blijkt een deel van Conquest of Paradise te zijn. Wordt vervolgd! Zorg dat je hem bij je hebt volgende week.
Als tweede nummer na de pauze verder met “Let is snow”. Lady’s First, wij mannen volgen wel.
Het liep wel aardig, maar de alten vielen even stil toen er gevraagd werd naar “hoge” en “lage” alten. Het bleek een versnipperd geheel te zijn.
Sjoerd stelde het spul maar op in een kring, in de hoop nog wat te redden.
Hierna volgde even een test. Wat kent het koor nog van de medley van kerstnummers? Het bleek niet zo’n probleem.
De avond werd besloten met verzoeknummers. Sylvia koos voor “I’ll be there”.
Sjoerd had het nog nooit gehoord van ons koor en kon alleen maar uitbrengen: “leuk nummer”
Jany maakt de keus van het volgende nummer uit: “You raise me up”.
Twee ad hoc verzoeken van Sjoerd zelf, waar hij terloops Trees in betrok als medeschuldige,
waren de evergreens: “Hearts Around The World” en “We are one” Zo moeten we het er weer mee doen. Een week zonder zingen!
Benieuwd wat het wordt volgende week?? Zorg dat je er bent!!!
Hou doe…
9 september
Helemaal vol stond de hal van het verenigingsgebouw. Oorzaak: uw schrijver was laat en in de oefenzaal stonden twee dames op de stip voor de stemtest.
Goed nieuws: Marjan en Gonda, daar gaat het over, zijn door en zullen naar alle waarschijnlijkheid een plaats krijgen in ons koor.
Toen de deur eindelijk openging, bleek de opkomst weer als vanouds te zijn. De meeste vakantiegangers waren weer terug en tevens waren er drie gasten aanwezig.
Alle stoelen waren bezet en een bijzonder welkom was er voor Jeannet. Fijn dat je er weer bij bent Jeannet!
Zo moeizaam als dit verhaal van de grond komt, zo moeizaam kon Sjoerd ook de aandacht krijgen van iedereen.
HEEEEE! Mag ik even???
Eindelijk kon het vuurtje van stemmen opgestookt worden. Oud nieuws om mee te beginnen. Neem naam en nom en nina mee…. Vocalen laten resoneren.
Articuleren is hierbij niet zo noodzakelijk, des te meer bij de volgende oefening: “ja ja ja ja ja ja ja ja” en dan natuurlijk als toonladder.
Voor de heren niet zo moeilijk, toen vervolgens de dames hier tegenin moesten toonladderen: “nee nee nee nee nee nee nee nee” voelden wij ons helemaal thuis.
Na nog een canon was het stemmenvuur wel op temperatuur en “You raise me up” werd het eerste nummer om te oefenen. Zonder boekje!
Nou, dat bleek geen probleem, qua tekst. Ook leuk om het als hele groep in een kring te zingen.
Deze kring werd ook gelijk maar in stand gehouden voor “Tiebe Paiom” Hier moeten nog wel wat puntjes op de i.
Onder andere als Sjoerd vindt dat de start klinkt als een oude T-Ford. Voor het beste resultaat, sta je in de starthouding met de T reeds voor in je gehemelte.
Dat was DE tip. Nu ging het wel goed, alleen te hard. Jammer jammer.
Tijd om een nieuw renovatieproject op te starten. “Something inside so strong”. De alten beginnen met het solodeel.
Crista wil er graag snel vanaf, want waar vroeger de mannen invielen, zingen nu de alten gewoon door. Je kent het motto als geen ander Crista! “Geen fratsen”.
Dit Afrikaans strijdlied gaat uitgevoerd worden zoals het bedacht is.
De eerste regel is een flinke hap lucht voor nodig om die te volbrengen en rokers hebben hierbij duidelijk een handicap. Al met al wordt het wel een succesnummer.
Voor de pauze spetterde “September” door de zaal.
Na de koffie weer een devoot nummer: “Anthem” van Puccini. Het gekakel tussendoor mondde uit in het dreigement van Sjoerd om BOOS te worden.
So impressive!
Maar goed, “Anthem” blijven oefenuhhh, gaat helemaal lukken! Stoelen aan de kant, Abba medley oefenen, met choreo.
We hebben nog even tot 3 oktober als dit nummer uitgevoerd moet worden en tegen die tijd is het pico bello!
Het was tijd voor Sjoerd om een belofte in te vullen, er waren namelijk nog twee personen die vanwege hun verjaardag een verzoeknummer mochten indienen.
Jolanda koos voor “Send in the clowns”.
Dit nummer had jullie schrijver ook willen kiezen, dus toen er gekozen moest worden bleef er voor mij nog maar één nummer over.
Niet verwacht, toch gekregen! “Miss Saigon”
Dank aan allen en aan Sjoerd in het bijzonder die zijn vingers krom gespeeld heeft op de piano.
Mijn avond kon niet meer stuk, Sjoerd zei dat hij had genoten en zo werd de avond besloten.
Onder een drankje en een chippie werden na tienen nog de meest uiteenlopende dingen besproken. Was je er niet? Dan heb je wat gemist!
Tot volgende week…
26 augustus
Het is zover! Het nieuwe zangseizoen is begonnen en hiermee is de eerste repetitie van AmuZing een feit.
De vakantie duurde voor sommigen net iets te lang, zo ook voor Sjoerd. Hij is sfeer wezen proeven bij de Hollandse avond tijdens de feestweek in ’s-Gravendeel.
Wie weet bestaat de mogelijkheid om komend seizoen ook een keer als koor deel te nemen aan een soortgelijk dorpsfeest.
Maar eerst gaat er geoefend worden voor het optreden in Zandvoort en het komende kerstconcert. En dat repeteren begint altijd met inzingen.
Iets nieuws met A A A A MU MU MU MU ZING ZING ZING ZING AMUZING, gevolgd door bekender inzingrepertoire.
Toen de stemmen warm waren kon het eerste nummer opgezocht worden: “You raise me up”. De eerste tonen werden uitvoering geoefend.
De “OE” klank werd gekleurd en gemengd. OE, wat wordt dat mooi.
Zo nu en dan ging het mis, de sopranen zaten met hun solo-partijtje niet op één golflengte en halverwege deed Trees nog een duit in het zakje door als enige met de melodie-lijners mee te zingen. Dit was om het verschil te kunnen horen, zo klonk het commentaar.
“Do you hear the people sing”, het volgende nummer wat helaas met een valse start begonnen werd.
De dames zetten vol enthousiasme in, maar dat was vroeger meisjes… Tegenwoordig beginnen de heren.
Het nummer werd lekker doorgezongen en gewezen werd op de kleine dingetjes die anders waren dan met de uitvoering met Con Brio.
En zo is het weer snel koffietijd. Maar eerst de jarigen toezingen. Drie keer zingen en negen keer “hiep hiep hoera!” voor Carolien, Edith en Wim.
Later nog een keer apart voor ons aller Sjaan die toch weer een heerlijk bakkie leut gezet had.
Henrie herinnert ons nog even aan de Rabobank fietsdag van a.s. zaterdag. Altijd gezellig en je steunt ook de vereniging.
Ons startnummer is 192 en het gezelligheidspeleton vertrekt om half tien vanaf ’t Weegje in ’s-Gravendeel.
Petje af voor de kanjers die de 75 km willen gaan doen. Neem je camera mee voor de extra prijsvraag of voor foto’s op de site.
Na de pauze nog even verder met “Do you hear the people sing”.
Hierna komt Sjoerd onverwacht uit de hoek met het verzoek om “Anthem” van Puccini te voorschijn te toveren.
Dit nummer is anderhalf jaar geleden uitgedeeld en zal tijdens het komende kerstconcert met een koperkwintet uitgevoerd worden.
Nou, dat wordt wel mooi, al moet er nog wel wat aan gedaan worden. “Tribute to Queen” kwam ook nog voorbij. Blijven lastige stukjes in zitten.
Met f er boven of zelfs ff. Als educatief extraatje wordt de functie van deze tekens door Sjoerd uitgelegd.
Tot slot een nummer wat best goed gaat en wat al geregeld gerepeteerd is: “Tiebe Paiom”.
Klinkt nu al mooi en wat zal het geweldig zijn als dit nummer ten gehore gebracht wordt met de geweldige akoestiek tijdens het kerstconcert.
Onze coach heeft genoten van deze eerste repetitie van AmuZing en vulde direct aan dat het zeker niet zijn laatste zal zijn.
Te horen aan alle reacties heeft iedereen het wel naar de zin gehad en volgende week gaan we weer lekker verder.
Open repetitie volgende week, dus breng alle geïnteresseerden gerust mee.
Tot volgende week… Woensdag is de zadelpijn wel over!!
